فصل نوزدهم آداب و اسرار نماز ظهر و تعقيبات آن نماز ، فرو نشانندهء آتشهاى وجودى انسان هنگامى كه بنده اقامه و دعاى بعد از آن را به پايان رساند ، و به صورتى كه نگاشتيم با قلب و قالب و دل و تن ، همانند ايستادن بنده در پيشگاه مولايش كه او را مىبيند ، در پيشگاه خداوند - جلّ جلاله - قرار گرفت ، شايسته است افزون بر آنچه كه پيشتر ذكر نموديم ، توجّه داشته باشد كه به وسيلهء اين نماز مىتواند آتشهايى را كه بر خرمن قلب و هر چه كه در دنيا و آخرت مالك آن است زده ، خاموش سازد ، و در نتيجه در اهتمام به نماز كاملترين توفيق را داشته باشد ، به گونه‌اى كه اگر مثلا خانهء او يا كالايش در دنيا آتش مىگرفت ، و فرزندان يا عيالش را كه در نزد او عزيز و ارجمند هستند مىسوختند ، و نزديك بود كه آتش به تن او برسد ، چنين مىكرد . در روايت آمده كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : « وقت هر نماز كه فرا مىرسد ، فرشته‌اى در پيشاپيش مردم ندا مىدهد : به پا خيزيد به سوى خاموش كردن آتشهايى [ گناهانى ] كه بر پشتتان شعله‌ور نموده‌ايد ، و آنها را با نماز خواندن خاموش كنيد . » و نيز از طريق امام صادق عليه السّلام نقل شده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : « وقت هيچ نمازى فرا نمىرسد ، مگر اينكه مناديى [ يا فرشته‌اى ] در پيشگاه خدا ندا مىكند : اى مردم ، بپاخيزيد به سوى خاموش كردن آتشهايى كه بر پشت خويش شعله‌ور ساخته‌ايد ، و آنها را با نمازتان فرو نشانيد . » از طريق اهل تسنّن ، نيز به نقل از عبد اللَّه بن مسعود آمده كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله